Wie beweert dat lokale politiek niet leuk en amusant is, heeft ongelijk. De gemeenten Wassenaar en Delft tonen telkens weer hoezeer er iets te beleven valt in de raadszaal. Ik adviseer iedereen om te kijken naar de webcast van de raadsvergadering van de Delftse raad van 23 februari jl.

http://player.companywebcast.com/delft/20120223_1/nl/Player

Debiteuren en crediteuren, deurwaarders, exploiten, beslagen alles komt langs. En vandaag zelfs in het echt. Debiteur Stoelinga, hij die moet betalen…. deelt nu de rekeningen uit. Aan de gemeente en aan de burgemeester in persoon even afrekenen.

Even afrekenen dat is eigenlijk de huidige bestuurscultuur in Delft. Oude rekeningen openen en vereffenen, en helaas iedereen doet er aan mee.

En toch was het de avond van Aad Meuleman. Hij had helemaal gelijk met zijn verzoek om de Gondelaffaire extern te laten onderzoeken. Door de minister. En dat gaat natuurlijk vanzelf gebeuren. In de politiek is het de kunst om tijdig en graag te vroeg, een schot voor de boeg te geven.

Iedereen in het Delftse bestuur is de ander iets schuldig of heeft recht op iets. En zeker als prof. Elzinga hen de maat neemt. Noem het een doofpotcultuur, en dat is de Gondelaffaire inderdaad. Namelijk de boodschapper proberen een kopje kleiner te maken.

Helaas mist Stoelinga de persoonlijkheid, politiek gevoel en inhoud om de zaken in de raadsvergadering naar zijn hand te zetten. Emotie, eigen belang en gebrek aan abstractievermogen heersen bij hem. En toch heeft hij gelijk en krijgt het. Niet in de raad, maar in de rechtbank ! Aan de hand van Jens van den Brink.

De Gondelaffaire moet uit de wereld, en dat begint en eindigt met het onderzoek naar de integriteit van de burgemeester van Delft. Twee zaken moeten uit elkaar gehouden worden. Zijn verzoek aan de commissaris naar zijn integriteit en het verzoek van Meuleman naar een breed onderzoek. Beide moeten gebeuren, want terecht waarschuwt Meuleman voor het aanzien van het Delftse gemeentebestuur in de buitenwereld. De NRC, Nieuwsuur en de rest zullen het alleen maar erger maken. En dan hebben we het nog maar niet over het schadeclaimproces.

In de Gondel heerst de bestuurlijke onmacht en het permanent proberen de zaak buiten de discussie te plaatsen. De raad, het college en de burgemeester allen hebben gefaald. En dat zal moeten leiden tot het nemen van verantwoordelijkheid.

Om de zaak ten gronde op te lossen is het inderdaad zo dat de Commissaris van de Koningin niet de aangewezen persoon is. Hij heeft de schijn tegen.

De gemeente Delft is de grootste crediteur voor Martin Stoelinga. Een claim van meer dan een miljoen euro voor bestuurlijke nalatigheid en falen is niet zo maar wat. En of Martin nu debiteur is voor zijn toezegging aan het referendum is peanuts. Hij kan altijd nog zeggen, ik zoek nog sponsors ! En dat zou ook beter zijn. Maatschappelijke partners zouden het referendumverzoek hebben moeten steunen.

In feite is het gehele Delftse stadsbestuur debiteur. Debiteur aan de bevolking, men is gehouden de bestuurlijke schade die ontstaan is door de Gondelaffaire in te lossen. Want het credit bij de bevolking is op. En nieuw credit wordt pas verstrekt in 2014.

De hele raadsvergadering stond in het teken van bestuurlijke onmacht, afrekenen en gebrek aan wederzijds vetrouwen. En vandaag staat de deurwaarder op de stoep bij de gemeente en bij de burgemeester in persoon.

Hoe ver kan het peil nog verder zakken. Het is echt tijd voor een zelfreinigend onderzoek. De thema’s liggen voor oprapen.

1. Gebrek aan regie bij de burgemeester

2. De kwestie-Heidstra

3. Opstelling van het college, steun aan Balje

4. Wegkijken door de raad.

Een feitenrelaas prachtig, maar niet ongestructureerd en trouwens, Politiek Delft.nl heeft allang de feiten op een rijtje en gepubliceerd. Het kan niet langer wachten lijkt me.

Echte onafhankelijke onderzoeken en dan een politieke waardering en eindconclusie. En trekt men die niet dan trekt de bevolking die wel ! Moet het zover komen.

De Wit had gelijk ! Burgemeester Verkerk moet zijn conclusie trekken, hoelang wil en kan hij nog blijven. Dat hij niet meer wil(de) was duidelijk bij zijn sollicitatie naar de Algemene Rekenkamer. Dat hij eigenlijk niet meer kan blijven, blijkt uit zijn vlucht richting de CdK.

Debiteuren, crediteuren ! Toneelspel in Delft. Een soap met vele afleveringen. Maar jammer dat het uiteindelijk toch gemeentebestuur is. En de uitdagingen en noden in Delft zijn groot. Jammer dat een bestuur met zo weinig krediet daaraan leiding moet geven. Noem het maar een politiek dubieuze debiteur !

AM van der Veen

De politieke actualiteit noopt weer tot actie. Nu het voorlopig toch nog onduidelijk is hoe de gezondheidstoestand van de Delftse Prins Friso zich ontwikkelt, past enige terughoudenheid. Maar een beschouwing aan de vooravond van de raadsvergadering past zeker wel. Ook de ontwikkelingen in de PvdA kunnen niet onbeschreven blijven.

De PvdA, met Paul Jansen de politieke commentator van de Telegraaf dacht ik bij het aftreden van Cohen gelijk aan Enneus Heerma. De CDA-leider van 1994-1996. Een prima lokaal bestuurder, staatssecretaris maar helaas niet bestand tegen het Haagse geweld en zo was het met Cohen ook. In de campagne van het CDA adviseerde ik om Cohen het rijtje voor te houden van: Van der Louw, Peper, van Thijn, Gabor en Apotheker.  Allemaal burgemeesters van naam en faam die sneefden in de Haagse slangenkuil. En Heerma als loco-burgemeester er maar bij optellen. Het zoeken van een nieuwe leider is prima, maar een grote valkuil. Het CDA kan er van meepraten. Het gaat eerst om visie, gedragen koers en een leider die een generatie om zich heen organiseert en daardoor gedragen wordt. Niet Jaap de Hoop Scheffer, maar pas daarna Balkenende en in feite ook Marnix van Rij werden de nieuwe leiders. Programmatische vernieuwing en een nieuwe generatie, daar gaat het op langere termijn om ! En ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Cohen in 2003 op zijn top was, en eigenlijk al de neergang inzette toen hij startte in 2010. Een soort gemakkelijke wissel- en verdwijntruc van Wouter Bos !

Een paar maanden geleden sprak ik Cohen, hij is net als ik op 18 oktober jarig en toen ontdekte ik al dat hij verkrampt was, gespannen en vooral permanent onder druk. Het is een hard bestaan in de politiek en zeker in de PvdA.

Wie een slag dieper kijkt ziet natuurlijk een diepe crisis in de PvdA. En laten we Delft als voorbeeld nemen. Vroeger een afdeling met aanzien en invloed, met wethouders die ook op landelijk niveau meespraken. Nu vooral een anoniem clubje dat vooral machtsgeorienteerd is en met een fractieleider die zwaar onder de maat is. De tijd van het declameren van de ceder. Als verbeelding van een ideaal ligt ver achter ons. Het is nu meer verstoppen achter de ceder, en hard roepen wij van de meerderheid zijn de baas !

En vanavond moet blijken wat die meerderheid vindt. De discussie spitst zich toe op het integriteitsonderzoek naar Verkerk, en breder naar de bestuurlijke toestand in Delft. Het lijkt er of alsof er een climax komt en dat de druk wordt opgevoerd.

De vlucht naar voren van Verkerk richting Franssen keert zich tegen hem. Immers Franssen zelf is ook langzamerhand object voor integriteitsvragen. Hij lijkt wijselijk de beker aan zichzelf voorbij te laten gaan. Hij zal het wel te druk hebben met al die bijbanen……

Aad Meuleman ontpopt zich als een echte politieke stadsprins. En daar waar hij in de HNK-discussie de kans had geschiedenis te schrijven met de nacht van Aad, zal het nu de avond van Aad en Aad worden. Zowel Meuleman als van Tongeren moeten nu kleur bekennen. En dat kan door de motie van Stadsbelangen te steunen en te kiezen voor een breed onderzoek, buiten Delft, onder verantwoordelijkheid van de minister. Dat is de enige manier om schoon schip te maken in Delft. En om de resultaten van een goed onderzoek kan niemand heen !

Het verbaast me dat Verkerk er nog zit, maar ja een benoemde burgemeester krijg je niet zo maar weg ! En hij is geen Ineke van der Wel. Maar hoeveel tijd geeft men Verkerk nog en vooral hoeveel tijd geeft Verkerk zichzelf nog ? Of geeft zijn vrouw hem nog ? Ik schatte in dat hij voor de kerst al thuis zou zitten. Maar het lijkt nu Pasen te worden. 40 dagen nog wachten en vooral vasten.

De Vasten en prima tijd, geen zoet, maar zout. 40 dagen voor een bestuurlijk onderzoek. En na veertig dagen lijden naakt Pasen. De opstanding. Nieuw leven in Delft daar hebben we behoefte aan. Nieuw bestuurlijk leven na jaren van ruzie, stilstand en schijnbeleid.

De avond van Aad. Niet de nacht van het verraad, maar de avond van dankbaarheid. Met een motie en een opdracht aan de minister. Maak schoon schip in Delft.

En de PvdA mag kleur bekennen. Niet alleen landelijk, maar ook in Delft. De partij van de macht probeert weer de partij van de inhoud te worden. Laten we het hopen ! Vanavond de eerste kans, ik zie al knoppen aan de Ceder. Ge kunt hem zien, maar schijnt het niet te willen…. ik hoor het Joop den Uyl nog declameren ! Altijd handig zo n gereformeerde opvoeding !

AM van der Veen

http://www.stadsbelangendelft.nl/?p=3667

Een grote schok

Het ski-ongeval van Prins Friso kwam op mij over als een grote schok. Mede gelet op zijn bijzondere band met Delft, TU, TNO en de Oude Delft, even geen beschouwingen over de politiek of het bestuur in Delft. Nu past rust, vertrouwen, geloof en gebed. In het bijzonder voor hem, zijn  gezin en Hare Majesteit de Koningin en haar Huis.

AM van der Veen

Jeroen van Oort en ik staan permanent in contact met de nieuwe minister van BZK, Liesbeth Spies. Jeroen in formele zin als raadslid in Delft en als partijgenoot. En ik meer informeel als bevriende adviseur van CDA-ministers. En inmiddels weet Liesbeth goed wat er in Delft speelt en ze zal binnenkort ambtshalve wel in beeld komen. Immers het integriteitsonderzoek naar Verkerk hangt boven de markt. En Liesbeth kan daar eigenlijk niet meer omheen.

Professor Elzinga heeft aangetoond dat de CdK Franssen te zeer betrokken is geraakt bij de Gondel dat hij niet meer objectief op afstand als opdrachtgever voor een onderzoek kan optreden. De schijn van partijdigheid zal hem blijven navolgen en dan is het in ons systeem goed om het naast hogere bestuursorgaan, de minister te vragen het onderzoek te laten doen. De afwikkeling zou eventueel nog wel onder verantwoordelijkheid van de Commissaris plaats kunnen vinden, maar dan onder nauwe instructies van de minister van BZK.

Bestuurlijke integriteit is een breed begrip. In het verleden heb ik voor het landelijke CDA een rapportje geschreven met als titel: een penning bederft het hart. En dat is ook zo. Want geldzucht is een driver voor veel schending van integriteit. Integriteit bevindt zich in het domein van corruptie, machtsmisbruik, machinaties, gebruik van vertrouwelijke informatie, ambtsmisdrijven en zo voort.

Een onderzoek naar bestuurlijke integriteit vindt bij voorkeur extern plaats. En daarbij is het belangrijk om de vraagstelling duidelijk te krijgen, waar hebben we het over ? En de aanpak zorgvuldig te borgen. Ook met het oog op de bescherming van betrokken partijen en geinterviewde personen. Laten we maar beginnen met een feitenrelaas. En ik het dossier van de Rijksrechereche zit al zo’n feitenrelaas. De vraag alleen is of een dergelijk relaas compleet is en of alle partijen gehoord zijn.

In Delft zou het een valkuil zijn als het door de burgemeester aangevraagd integriteitsonderzoek zich zou beperken tot deelaspecten van de Gondelaffaire zoals het inmiddels beruchte telefoongesprek tussen Balje en Verkerk. Veel interessanter en belangrijker zou zijn als het onderzoek zich zou richten naar de bestuursdaden van Verkerk in Gondelaffaire.  En nog breder naar het bestuurlijke optreden van Verkerk sedert zijn aantreden en dan wijs ik op de volgende asprecten:

1. Twee jaar lang niet verhuizen naar Delft. En op kosten van de gemeente Delft naar ik aanneem woon-werkverkeer hebben tussen Den Haag en Delft. Hoe is dat financieel en fiscaal geregeld ?

2. Het innen van wachtgeld uit de gemeente Den Haag boven op de wedde als burgemeester. Is hier geen sprake van strijd met de eed van onafhankelijkheid. In ieder geval roept dit vragen op.

3. Het vervullen van exceptioneel veel bijbanen, als benoemde bestuurder. Hoewel er geen wettelijk beperking (nog) bestaat hieromtrent, roept dit wel vragen op over de ambtsopvatting en invulling van Verkerk

4. De kwestie van de bedreiging en het bestuurlijk handelen hierin door Verkerk. Er zit duidelijk licht tussen de verklaringen van Verkerk en de in rechte bewezen feiten in de zaak van Sietse H. Het zo maar in de pers noemen van bedreigingen met vuurwapens, waarvan het bestaan twijfelachtig is roept tenminste vragen op.

5, In de Gondelaffaire roept toch vooral het besluit van het college van B&W om Balje te steunen in een rechtstrijd tegen raadslid Stoelinga vragen op. Is hier geen sprake van machtsmisbruik ?

6. Het hanteren van privaatrechtelijke pandverboden voor politieke, lees publieke doelen. De Nationale Ombudsman doet daar onderzoek naar. Dit raakt in Delft toch ook aan de bestuurlijke integriteit ?

7. Het schenden van rechten van raadsleden. De minister gaat diep in op de vragen van van Oort inzake het toepassen van de Gemeentewet, in bijzonder artikel 15. Over het optreden als raadslid, niet als betaald adviseur ten behoeve van burgers. In mijn opvatting kan een burgemeester geen brieven aan de minister schrijven met het verzoek de wet aan te passen, als hem op basis van verkeerde vooronderstellingen, de toepassing niet aanstaat.

Zeven aspecten, zeven vragen die raken aan bestuurlijke integriteit en die in feite beantwoord zouden moeten worden wil men werkelijk duidelijkheid krijgen over de bestuurlijke integriteit van de burgemeester van Delft.

Liesbeth Spies is op de hoogte en als minister voegt zij met pen toe, met hartelijke groet. Dat schept vertrouwen, geen verwachtingen. Vertrouwen dat zij weet wat er in Delft speelt, en belangrijker dat zij zich betrokken voelt bij het wel en wee van bestuurlijk Prinsenstad.

Verwachtingen hoeven niet geschapen te worden want de minister dient boven te partijen te staan. Boven een burgemeester en commissaris. Maar vertrouwen op een integere aanpak van de kwestie mag wel verwacht worden. Ergens komen integriteit en bestuurlijk handelen samen en dat hoort bij de Minister van Binnenlandse Zaken uit te komen.

Een hartelijke groet Liesbeth ook van mij, en vooral nu je terugkeert uit de West, aan de slag ! Delft kan niet langer wachten, men wacht al zeven jaar op een integer, liever onberispelijk bestuur.

AM van der Veen

http://www.leefbaar-delft.nl/verkerk_minister_spies.htm

Af en toe zijn er vergaderingen van een gemeentebestuuur die men eigenlijk niet kan missen. Ook in Delft ! Bijvoorbeeld de vergadering van de commissie-Spoorzone van deze week. Drie sprekers van buiten de raad hielden de gemeenteraad een spiegel voor, met als uitschieter Friso de Zeeuw. Tegenwoordig een moderne, marktgerichte ontwikkelaar en deeltijdhoogleraar aan de TU-Delft.

Doel van de bijeenkomst was om de raadsleden aan de hand te nemen in hun zoektocht naar grip. Grip, ik hoor het Aad Meuleman al zeggen. Maar waarop grip ? Ontluisterend was de presentatie van de gemeentejurist over de inhoud en strekking van het bestemmingsplan Spoorzone. Op basis van het metakader van het plan Busquets had men al een bestemmingsplan gemaakt, en dat juridische kader compleet dichtgetimmerd. Tot en met dakhoogte, dakranden en oppervlaktes van niet-bestaande ondernemingen. Een grand-cafe ? Wie wil dat nog beginnen in Delft ? En de raadsleden vertwijfelt, hebben we dat kader vastgesteld ? En het nuchtere antwoord van de Zeeuw was, vergeet die kaders maar. De kunst is om van een formalistische aanbodgedreven regelgemeente, een vraaggestuurde facilitator te worden. Welnu dat is een stap !

De stappen om daartoe te komen zijn bijna twee jaar geleden beschreven in een interessant rapport van het bureau Wagenaar Hoes. Een rapport over de kracht van Delft. Een soort 360-graden awareness van bestuurlijk Delft. En de waarnemingen en constateringen en wellicht zelfs conclusies waren niet mals. Aan de hand van de 7 S-en van Mc-Kinsey wordt de gemeente Delft en zijn bestuur gefileerd:

Ik vast de hoofdconstatering samen:

Enigszins ouderwets, naar binnen gekeerd, soms ook arrogant, te weinig gezaghebbend; onvoldoende besef dat opgaven moeten worden gerealiseerd in arrangementen en op andere bestuurlijke schaalniveaus (daar zitten belangrijke spelers).

EEN AANTAL CITATEN:
 Meer gerichte inzet van gemeentebestuur in netwerken nodig. Meer focus en keuzes.
 Meer eenheid van gemeentebestuur nodig (nu sprake van bestuurlijke verdeeldheid).
 Delftse cultuur is ietwat dorps.
 De gemeente zou een betere ambassadeur voor ons kunnen zijn.
 Delft is een stad die schrijft, gericht op beleidsnota’s, minder op uitvoering.
 Samenwerking berust op toeval.

Een stad die schrijft, gericht op beleidsnota’s en minder op uitvoering gericht is, in een intern gerichte bestuurscultuur. Hoog van te toren blazend over samenwerking, maar de partners weten niet wat de toegevoegde waarde van die samenwerking is. En ga zo maar door.

Deze conclusie tekent de kern waar men in terecht gekomen is in het debat rond de Spoorzone en haar kaders. Maar gelukkig, de markt heeft een halt toegeroepen aan het maakbaarheidsdenken. Omdat de markt zich domweg niet laat sturen door beleidsnota.

De Zeeuw brak zich het hoofd over het begrip regie. Regiegemeente in Delft vooral bedoeld als excuus, we gaan er niet over, we hebben geen geld, kunnen geen risico dragen, maar we willen ons er wel meebemoeien. Terecht waarschuwde de Zeeuw voor het gemakkelijk te hanteren, maar meestal lege containerbegrip regie.

En nu zit men te kijken naar elkaar in de Raad. Alle mooie kaders zijn in duigen gevallen. Men weet zelfs niet hoe het met de grondposities zit en men wil de samenleving verleiden. Verleiden als een berooide minnaar. Ik ben benieuwd !

Met de Zeeuw ben ik het eens om de plannen op te splitsen en het risico behapbaar, lees overzichtelijk te houden. En dan zal er een discussie moeten komen over de echte kaders: Zoals hoogte van de bouw, stedelijk of dorpse uitstralingen, gezinnen of alleenstaanden. En dat allemaal op basis van voorstellen van marktpartijen en gefaseerde ontwikkeling, als de grondposities dat al kunnen dragen. Wellicht is het beste wel om hoge seniorenflats te bouwen vlakbij het station. Harry Fruyt tekent graag in !

Rick Grashoff was de maakbaarheidsman, samen met Koning en Renssen. PvdA-partijgenoot Friso de Zeeuw heeft hen deze week allen bijgezet in zijn DDR-museum. Het museum van de maakbaarheid. Helaas had men in 2003 nog niet door in Delft dat de DDR rees in 1989 in elkaar gezakt is.

De Delftse Democratische Republiek heeft haar einde, haar Waterloo gevonden in de Spoorzone. En de kaders niet nog resten zijn de wettelijke juridisch kaders en hopelijk contracten met private partijen. En dan is het nog maar de vraag wat er overblijft van de regierol van de gemeente.

Het rapport van Wagenaar Hoes biedt Delft een spiegel op alle niveaus. Het wordt tijd om eens heel diep in die spiegel te kijken en dan een voor een de begrippen te analyseren, te wegen en te herijken: Centrumgemeente, Regiegemeente, Metropool. Kenniseconomie, en Kaderstellen.

En dan heel bescheiden als Delft keuzes te maken. Ik denk eerder voor de paralympics dan voor de Olympische Spelen. Delft een klein stadje, met een grote historie, maar met een compleet verkeerd zelfbeeld en dito bestuur.

Koninklijk, dat is een blijvende waarde voor Delft

Gezellig, dat kan het zijn als een gastvrije stad

Innovatief, alleen met anderen en in een goede rolopvatting

Wagenaar Hoes houdt het Delftse bestuur en de organisatie een spiegel voor. Wellicht zelfs de Delftse samenleving. Het wordt tijd serieus werk te maken van die aanbevelingen. Niet in een beleidsnota of kader. Maar in uitvoering. En tja, uitvoering dat is niet het meest ontwikkelde aspect in Delft, om het voorzichtig te zeggen. Mijn advies, eerst het rapport nog eens lezen en dan aan de slag. En die kaders, ach die komen van zelf wel. En vooral goed de woorden van Friso de Zeeuw in de oren knopen. De DDR is voorbij, alleen nog een museum. En de beheerder daarvan is bekend. Misschien toch een ideetje voor de Spoorzone. Delft creating history ! En voor Aad Meuleman, grip…. eerst grip op jezelf krijgen. En dan pas zaken gaan doen met de buitenwereld !

AM van der Veen

http://ris.delft.nl/smartsite.shtml?ch=CBR&id=13417

http://www.wagenaarhoes.nl/content/eindrapportage%20sko.pdf

http://www.politiekdelft.nl/musketier_000_20110408_taxation_without_representation.html

Kanniewaarzijn…. woningcorporaties

Al een jaar of twintig ben ik geinteresseerd en deels betrokken bij woningcorporaties. Voor mijn eerste woning moest ik in Deventer naar een loketje van de woningbouw. Al snel bleek in de jaren negentig dat er een grote schaalvergrotingsslag aankwam en de verzelfstandiging een feit. Scheelde veel papierwerk in de gemeentelijke begroting. Prima gedachte maatschappelijke onderneming, en de vraag is natuurlijk of woningbouw nu een maatschappelijke of een overheidstaak is. Volgens mij staat de zorg voor voldoende woningbouw zelfs in de Grondwet. Maar goed laten we het houden op een maatschappelijke taak in het publieke domein. Maar dan komt meteen om de hoek de rol van de overheid.

Laten we er nu eens twee corporaties uitlichten. Rijswijk Wonen en Vestia, beiden actief in onze regio.

Rijswijk Wonen heette vroeger Arbeidersbelang en kwam op voor de huisvesting van de gewone man.Vooral bestaande voorraad verhuren. Maar ja na fusie en verzelfstandig wil men wat. Men stapte in op het Woonzorgconcept in Onderwatershof. Gebrek aan projectmanagement, regie op de bouw, geen zicht op de particuliere huurmarkt en geen zicht op bewonersparticipatie. Dit leidde uiteindelijk tot een verlies van 5 miljoen euro op de bouw, vooral herstelwerkzaamheden, imagoschade, huurverlaging in eerste termijn en wellicht nog een juridische claim. Is dat nu ondernemerschap, of wanprestatie op kosten van een ander ?

Vestia is natuurlijk een hoofdstuk apart. Speculeren met aangetrokken geld, zonder onderpand. Hoezeer past dat in de maatschappelijke opdracht van een corporatie. Derivaten, renteswaps is nog daar en toe, onderlinge visitatie prima, ook Rijswijk Wonen doet daar aan mee. Maar eenhoofdige directie met een salaris van 5 ton en jezelf verheffen boven de wet en de normen van de sector. Tenminste bijzonder !

Wat in beide gevallen ontbreekt zijn checks en balances in de besturing en in het toezicht. En dan hebben we het nog maar niet over de invloed van de bewoners. En waar is de overheid gebleven ?

Beide corporaties kennen een eenhoofdige leiding en een raad van commissarissen van bevriende huize. Ik heb menigmaal geprobeerd met de leden van de Raad van Commissarissen in contact te komen. Maar dit voornamelijk PvdA-volk van buiten Rijswijk gaf geen sjoege. En als ik gisteren de raad van commissarissen van Vestia zag, dan lijkt mij dat van het zelfde laken een pak. En dan hebben we het maar niet over de voormalige CDA-wethouder uit Den Haag, Nico Dijkhuizen.

De besturing en het formele interne toezicht daar zit de crux. Als kamerlid zou men dan gelijk gaan roepen om wetgeving, of versterking van de interne of externe toezicht. Maar wat moet men met accountantscontrole, terwijl de account wellicht tevens adviseur is ? Er ligt gewoon een dilemma. Wellicht zou een AFM-achtige constructie, met gerichte preventieve stappen en onderzoeken in de financiele functie helpen.

Belangrijker lijken mij de normen en waarden aan de bestuurstafel. Zonnekoning Erik Staal en onze Rijswijkse vriend van Deemter. Hun gedrag kan gewoon niet ! En anders moeten de commissarissen zich maar eens beraden op hun houding en gedrag ! Helaas eindigen deze zaken uiteindelijk allemaal met een bloedbad in de media. En dat is enerzijds mooi, en goed. De media als het andere been van de democratie of de verantwoording. Anderzijds is het toch te laken dat men het zover laat komen. Gewoon taakverwaarlozing en incompetentie. En dan zullen we het maar niet hebben over het treurig lot der klokkenluiders. SGBB, de corporatie van mijn schoonmoeder, een triest voorbeeld en pikant overgenomen door Vestia.

Staat de overheid nu machteloos ? In Rijswijk zeker niet, alleen daar verzaakte de overheid haar taak. Met als gevolg mede het uiteindelijke vertrek van Van der Wel. Bij Vestia ligt die zaak moeilijker, mede vanwege de schaal. En natuurlijk komt Rotterdam nu met leningen, maar wel achteraf.

Woningcorporaties, hun bestuur: checks en balances de verhouding met de overheid c.q. de rol van de gemeente. Het zijn thema’s die telkens oplaaien en nog onvoldoende zijn doordacht en gestructureerd.

Laten we maar starten bij de normen en waarden, de eigen normen en waarden bij bestuurders. En vooral gezond boerenverstand in de raden van commissarissen. 5 ton Erik lijkt me een beetje veel. Jan Leo, doe eens wat voor die bejaarden.

Het kanniewaarzijn wat er soms in volkshuisvestingsland gebeurt. Gelukkig binnenkort Rijswijk Wonen bij de VARA. En Vestia, ach genoeg in beeld geweest. Staal is al weg en de commissarissen zo snel mogelijk opkrassen en de factuur meesturen en innen.  Wordt vervolgd !

AM van der Veen

http://www.aef.nl/media/file/Basic_beter.pdf

De hoofdlijnen van de Hilleniuscolums zijn als volgt. De nummer verwijzen naar betreffende columns.

- Geloof en politiek

(zie index)

- Gemeentebestuur en dualisme

(zie index)

- Stadsbestuur in Delft

- referendum

Vanaf Hillenius 16 en Delftanders 1

- gondelaffaire

Hillenius 107, 419,421,427,458,459,462,463,469,476,505,514,527,528,531,532,533,539,544

- burgemeester Verkerk

Vanaf Hillenius 11, 13,19.41, 122, 131,341 407,412,422,424,425,447,470,472,533

- Delft Oranjestad 2013-2015

zie index

- Gemeentebestuur Rijswijk

-Onderwatershof

Musketiers 3, zie Hillenius, Verzameld werk

-Burgemeester van der Wel

Hillenius 37, 374, 456, 461, 486,489,544 547

- Landelijke CDA

Zie index

- koers en richting

-   personen

-   nieuwe documenten

Dezer dagen was ik in Rijswijk en sprak vele burgers en een aantal bestuurders. Onderwerp van gesprek het nakende einde van burgemeester van der Wel. Een van mijn kennissen vroeg me of ik een fles champagne had opengetrokken. Mijn antwoord was ontkennend. Als een burgemeester weg moet, dan is dat geen reden voor champagne. Meer voor verdriet en teleurstelling. Het is toch voor velen een nederlaag.

Natuurlijk heb ik reden voor een gevoel van voldoening. Ruim twee jaar bestrijd ik het bestuurlijk handelen van Van der Wel inzake Onderwatershof. En het feit dat ik door haar ben weggezet als stalker en belager heeft mij geraakt. En nog erger veel imagoschde gebracht, in Rijswijk, Delft en daarbuiten. Maar inmiddels heb ik door mijn vrijspraak bij de rechter juridisch mijn gelijk gekregen en met haar vertrek ook mijn politieke gelijk. Ik heb Van der Wel begin 2010 al gemeld dat Onderwatershof haar Waterloo zou worden. Gecombineerd met het op afstand zetten van kritische raadsleden en het te pas en onpas gebruik maken van juridische middelen tegen critici. Het is haar teveel geworden.

En nu is het over met Van der Wel ! Een raad die in het openbaar het vertrouwen opzegt in een negatief herbenoemingsadvies, daar doet geen wethouder en ook geen commissaris maar wat aan. En zo erg is het allemaal ook niet burgemeesters komen en gaan.

Opvallend is wel dat Van der Wel gewoon weer door lijkt te kunnen gaan, in haar eigen ogen. Als het er op aankomt denken burgemeesters dat ze door de Kroon benoemd zijn en dat de commissaris hun toevlucht is. En in zekere zin is dat ook zo. Maar nooit uiteindelijk. De raad is toch het hoogste orgaan in de gemeente. En de raad heeft gesproken. Ik zie geen weg meer terug. En Dick Jense de man van Onafhankelijk Rijswijk zal zich nog wel eens achter de oren krabben. Overtuigd van zijn macht en gezag op de fractie, maar de raadsleden trokken hun eigen plan en dat is terecht.

Besteed maar geen aandacht meer aan Van der Wel adviseerden enkelen mij. Die serveert zichzelf verder zelf af. En dat denk ik ook. Besteed er maar geen aandacht meer aan. En dat ga ik ook doen. Alleen het appel in mijn strafzaak komt er nog aan, en dan zal ook het Hof Den Haag constatereren dat Van der Wel vooral zichzelf belaagd heeft.

Zijn er lessen te trekken uit het vertrek van Van der Wel, en dan vooral buiten Rijswijk. De raad te vriend houden lijkt me een. Niet meerennen in de Metropool en de bestuurderswereld. Niet zo maar juridische procedures starten in politiek-bestuurlijke omgevingen. En vooral je positie niet overschatten. Niet de wethouders en hun omgeving maar de raad beslist en op de achterhand te bevolking.

Deze lessen kunnen zo betrokken worden op Delft en Verkerk. Hij kan zelf de conclusie, lees leerpunten formuleren. Alleen de Raad in Delft durft niet. Maar gelukkig komt het onderzoek er aan vanuit het provinciehuis. En de kwestie Delft gaat echt verder dan die in Rijswijk. En daar zijn we nog niet mee klaar. Bestuurlijke integriteit gaat niet alleen over vermeende toedekking van mogelijke corruptie. Het gaat ook over een doofpotcultuur en het monddood maken van tegenstanders.

Van der Wel kreeg van de rechter in mijn strafzaak de wind van voren. Hoezo stalking en belaging, gewoon opkomen voor gerechtvaardigde belangen van bedreigde oude mensen. Bedreigd in gezondheid en levensvreugde en rust. En een openbaar bestuurder moet ergens tegen kunnen !

En Verkerk is van hetzelfde laken een pak. Het einde van Van der Wel is de vooroefening voor het politieke einde van Verkerk.

Gisteren bracht ik op Eikelenburg een laatste groet bij een uitvaart. En onvermijdelijk zweefden mijn gedachten onder de koffie en het broodje naar Ineke. Politiek gezien, een laatste groet, een vaarwel ! En veel plezier met de kleinkinderen…..

Nu Ineke verdwijnt sluiten we Rijswijk af. Het recht en de politiek hebben daar gesproken.

En helaas op de terugweg weer langs Delft, en meteen richten mijn gedachten zich op Bas Verkerk. Hetkanniewaarzijn…. zeven jaar doofpotten en verdachtmakingen. Hoe lang nog, hoe lang nog…

En wat zeiden mijn adviseurs, rustig aan. Verkerk overleeft de Gondelaffaire, beter gezegd het integriteitsonderzoek niet. Een zwak imago, teveel fouten teveel vijanden en vooral steeds minder vrienden. Nog geen laatste groet aan Bas maar wel memento mori. Bereid U voor te sterven, politiek gezien dan. Want ik heb een hekel aan stalken en belagen. En mijn gedrag is doorgaans coherent. Gewoon wachten… wachten op de morgen !

Een nieuwe dag gaat prijken, ook in Delft en het daagde in Rijswijk ! Delft-Rijswijk het droompaar van beider colleges. Valentijnsdag tussen Ineke en Bas. Helaas het liep anders. En Rijswijk-buiten ? Gewoon Delft-Noord.

Ineke vaarwel, en Bas nu je voorlopig alleen achterblijft. Sterkte ! We wachten rustig af op wat komen gaat.

AM van der Veen

http://hillenius.wordpress.com/2011/09/26/hillenius-374/

http://hillenius.wordpress.com/2011/11/10/hillenius-456/

Dit weekend vond in  Duisburg het referendum plaats inzake de positie van de CDU- burgemeester Adolf Sauerland En wat bleek, 41% kwam opdagen en een grote meerderheid stemde de burgemeester weg. Dat was te verwachten na het debacle van de Love Parade.

De burgemeester erkende wel verantwoordelijkheid, maar geen schuld. Bestuurlijk een bekende en zelfs begrijpelijke houding, maar de volkswil bepaalde anders. En bezegelde zijn lot. Binnen een paar maanden nieuwe burgemeestersverkiezingen.

De wil van het volk, de wil van een raad of college en de bestuurlijke verantwoordelijkheden. Dat speelt in Duitsland, met een gekozen burgemeester, en dat speelt in Nederland met een benoemde burgemeester. Een door de kroon benoemde burgemeester, maar de facto een door de raad benoemde, c.q. herbenoemde burgemeester.

In Rijswijk heeft de raad gesproken. Men moest wel in het kader van de herbenoeming. En de wethouders steken hun handen in de lucht, met een vertwijfelde poging burgemeester van der Wel te steunen. We kijken terug op goede samenwerking en gaan door met onze plannen. Wordt een lastige klus voor Franssen.

Veel interessanter is Delft. In de mediastorm, KRO, VARA en dezer dagen Een Vandaag en de NRC blijft het muisstil in de raad van Delft. Het lijkt er op alsof men elkaar in de houtgreep heeft. Wachten en hopen dat het overvliegt lijkt het devies. Of is er sprake van een prisionersdillemma. Durft men niet naar buiten te treden ?

De coalitie kan natuurlijk vasthouden aan de wens dat Jan Franssen de zaak oplost. Maar welke zaak dan ? En stel nu eens dat het integriteitsonderzoek inzake Verkerk negatief uitpakt ? Wat dan ?

Het is de vraag hoe de verschillende kringen rond het bestuur zich ontwikkelen. Niet zo zeer in het stadhuis, maar daarbuiten. Als er 1 miljoen kijkers zijn naar Kanniewaarzijn dat zullen er toch ook mensen in Delft gekeken hebben……

En dan volgt de vraag wat de interactie (nog) is tussen gekozen bestuurders en het volk en de wethouders in hun omgeving. Op elke bijeenkomst waar d66 wethouder Vokurka verschijnt zal toch wel klinken, He Lucas, dat wordt pinnen ! Of doet men het zwijgen er toe ?

De burgemeester van Duisburg meende de volkswil te kunnen negeren….. En bestuurlijk kan men dat lang volhouden. Maar de volkswil regeert ook in formele zin. Bij een referendum of als het niet anders kan bij verkiezingen. In Delft is het een kwestie van tijd. Hoeveel TV en krantenuitingen zijn nog nodig om de volkswil te mobiliseren ? Jammer dat het referendum in Delft niet doorgaat. Een gemiste kans. Dan maar een opiniepeiling !

Het Delftse prisonnersdilemma moet worden opgelost. Dat moet een ieder voor zich doen. Bekennen, zwijgen of spreken ? Men mag het zelf bedenken. Maar hoe langer men zwijgt, hoe meer het bestuur, jazelfs de stad Delft beschadigd wordt.

Duisburg is het bestuurlijke voorbeeld. Een mooi tochtje: Delft-Deventer-Duisburg. Ik reed het al meerdere keren. We wachten rustig af, en intussen volgen we gewoon de media. Helaas toch de tegenmacht voor een democratisch bestuur, waarin de checks en balances verstopt zijn, door houtgrepen en vooral elkaar gevangen houden. Gevangen zitten in het eigen bestuurlijke paradigma… Wie komt er er langs als bevrijder ? Ik houd het op Liesbeth Spies. Of anders het Delftse volk zelf.

AM van der Veen

http://nos.nl/artikel/340268-duisburg-stemt-burgemeester-weg.html

Het wordt druk op het provinciehuis,  een komen en gaan van bestuurders uit Rijswijk en Delft. En wat nietwaarkanzijn, begint waar te worden. Het afscheid van van der Wel en Verkerk. Wie vrijdag 10 februari bewust heeft meegemaakt kan niet tot een andere conclusie komen.

Over het interne proces in Rijswijk zwijg ik. Maar de externe berichten wekken verbazing en tonen een bestuursproces dat niet in regie is. Zou het dualisme weer de boosdoener doen. Een gemeenteraad die het vertrouwen opzegt en wethouders die stellen  met de burgemeester prima door een deur te kunnen. Weer een voorbeeld hoezeer het dualisme raad en college van elkaar van scheiden. De vroegere machtsinstrumenten werken blijkbaar niet meer.

De rekening voor Rijswijk komt vanzelf, want de gemeente moet een burgemeester door betalen waar men van afwil. En Van der Wel kennende zal ze een hoge prijs vragen. Na het ontbieden van de vertrouwenscommissie kan Franssen slechts constateren dat het over en uit is met Van der  Wel. En wat mij betreft terecht. Ik heb genoeg woorden gewijd aan het bestuurlijk optreden. Over en sluiten, en hopelijk ontstaat er in Rijswijk nu bereidheid de kwestie Onderwatershof op te lossen. Want de juridische procedures blijven lopen en wat erger is. Het kanniewaarzijn karakter van dat project en de bestuurlijke onmacht dat op te lossen blijft verbazen.

Kanniewaarzijn in Rijswijk en vooral in Delft. Balje sleept Verkerk mee in zijn val, dat ik de kwestie. En centraal staat de opdracht van het college van Delft aan Balje om voor 17.000 euro Stoelinga de mond te snoeren en het eindigt met een claim van Stoelinga op de gemeente Delft, een arrest van de Hoge Raad in de zaak en de publieke opinie achter hem, inclusief gerenomeerde hoogleraren en een claim van 1.4 miljoen euro ! Tel uit de winst van zeven jaar Verkerk, zeven jaar Gondel en zeven jaar onmacht.

De vraag aan Fransen naar een onderzoek naar de bestuurlijke integriteit van Verkerk door hemzelf, wordt zijn Waterloo. Want elke week komt er een schending van de bestuurlijke integriteit bij of wordt onthuld. Niet voor niks schreef ik de Procureur-Generaal al een brief. Alleen die blijkt er formeel niet of nog niet over te gaan. Want zit er langzamerhand geen strafrechtelijk onderzoek naar Verkerk aan te komen ?

Balje breed in beeld bij de VARA. en ik wil niet teveel kwijt over deze figuur uit het verleden. Maar zijn bestuurlijk handelen sleept Verkerk mee in de ondergang. En daarin is Stoelinga in feite alleen de klokkenluider. Hij heeft de bel geluid. maar Verkerk heeft de klepel nooit gevonden.

En nu is de boot aan in Delft, en beter gezegd op de Zuid-Hollandlaan. De raad van Delft is uitgespeeld. En heeft haar kansen gehad. Grote verliezers daarin, ook electoraal zijn Damen en Meuleman. Onderschatting, jalouzie en en klein-burgerlijk denken. De onmacht van opvolgende colleges van B&W is net zo erg ! En Vorkurka mag binnenkort het chequeboek van de gemeente Delft tekenen. Pinnen mag ook van Martin.

En Delft staat er weer mooi op, en blijft daar staan. Wie voert er nog regie ? Dat wil men toch zo graag in Delft regie voeren. Ik sluit niet uit dat de Gondelaffaire leidt tot de val van het gehele college van B&W. Men heeft nu nog gelegenheid om in te grijpen. Bijvoorbeeld via een persbericht. De wethouders van Delft zeggen het vertrouwen op in de burgemeester. Precies andersom als in Rijswijk. Want van de Delftse raad zal het niet komen. Maar daar zeggen de burgers in 2014 hun vertrouwen wel in op.

En Franssen, hij zal niet blij zijn met de As Schiedam-Rijswijk-Delft. Zou hij er wel tijd voor hebben. Wellicht binnenkort wel als hij zijn bijbanen opzegt. De kwestie Rijswijk-van der Wel lijkt me dat hij nog wel aankan. De kwestie Delft-Verkerk is te groot voor hem, en teveel is hij van hetzelfde soort als Verkerk. Het woord is aan de minister en die is nu op de Caraiben. In de West. en dat is prima, want Delft droomt en handelt als een status aparte. Delft als Athene aan de Schie, maar vooral als Aruba aan de Schie of nog erger: Saba aan de Schie.

Liesbeth Spies kan gelijk na haar bezoek aan de West aan de slag in Rotterdam Noord-West. Binnenkort het voormalige Delft. Delft komt met de Gondelaffaire aan de grenzen van haar bestuurlijke competentie. Een radeloze burgemeester, een reddeloze burgemeester en als zeven jaar een redeloze burgemeester. Bas Verkerk een ramp voor Delft en vooral dankzij zijn boevenvriendje Balje, een ramp voor zichzelf. Ik zat er niet zo ver naast toen ik zijn vrouw alvast voorbereidde op het feit dat Bas met de Kerst thuis zit. Ik had er geen jaartal bijgenoemd. Maar 2012 lijkt me haalbaar.

En van der Wel die gaat via de achterdeur af, en ze kan over een paar jaar naar Onderwaterhof. Tja en Bas, laten we daar zondag maar voor bidden. ik ben al bij Tjeerd Visser langs geweest !

Tijd voor schoon schip, een schone Gondel en daarin liefdevol roeien. Dat is wat anders dan de liefde bedrijven, dat doe men in intimiteit en niet publiek. Hoewel Bas en Balje, het leek wel een verliefd setje. verliefd op elkaar, verliefd op de macht. En helaas aan liefde komt soms een einde. Ook aan de liefde tussen een burgemeester en de raad of de gemeente. In Rijswijk en sinds enige tijd ook in Delft.

AM van der Veen